Krótki rys historyczny

    Wola Zgłobieńska jest położona na zachodnich krańcach gminy Boguchwała. Od Zachodu graniczy z Będzienicą i Nockową, od Północy i Wschodu ze Zgłobniem. W swej południowej części graniczy z Niechobrzem i Wolą Czudecką. W obrębie wsi istnieją przysiółki, ze których największymi są Ścieżki oraz Zagóry. Część Zagór administracyjnie należy do Zgłobnia. W południowej części istnieje niewielki przysiółek zwany Granicami.
    Nazwa wsi składa się z dwu członów: „Wola” – co oznaczało wieś, która w początkach swego istnienia była zwolniona z opłat i danin na rzecz właściciela. Wyraz „Zgłobieńska” powstał od nazwy Zgłobień. Jest to nazwa dzierżawcza od osoby będącej właścicielem wsi. Słowo „zgłob” pochodzi od słowa zły, zgłobliwy.
    Wieś została założona w II połowie XVI wieku. W swych początkach nazywana była również Nowym Zgłobniem. Od początku swego istnienia należała do parafii w Zgłobniu i w 1785 roku liczyła 570 wiernych. Pomiędzy 1860-1939 rokiem gimnazjum w Rzeszowie ukończyła dwie osoby, natomiast edukację na poziomie szkoły ludowej mieszkańcy wsi rozpoczęli od 1869 r. Życie oświatowe toczyło się w cieniu Zgłobnia. Od 1907 roku działało we wsi kółko rolnicze. W 1978 roku powstała biblioteka publiczna, którą od samego początku po dziś dzień prowadzi Pani Janina Rosół.
    Ludność Woli Zgłobieńskiej utrzymywała się z rolnictwa i częściowo z wyrębu lasu i handlu drewnem. W 1581 roku we wsi było 30 kmieci, którzy składali właścicielowi Woli Zgłobieńskiej daniny w pieniądzu i naturze (m.in. kury, sery, jaja, owies). Sołtys wsi posiadał folwark, w którym pracowało 5 poddanych, ponadto miał sadzawki i młyn. Wola Zgłobieńska zajmowała obszar 23 łanów, w większości pokrytych lasami. W 1937 roku był we wsi folwark.
    18 lipca 1943 r. na Ścieżkach Niemcy dokonali masakry miejscowej ludności. Miejsce tragedii upamiętnia Pomnik Pomordowanych na Ścieżkach.
 W 1982 roku został zbudowany we wsi kościół pod wezwaniem Matki Boskiej Królowej Polski, a w 1990 kaplica na miejscowym cmentarzu. Początki budowy szkoły sięgają 1959 roku – jednak budynek o dzisiejszym wyglądzie ukończony został jako tzw. Tysiaclatka 1966 roku. W poł. Lat 70-tych wzniesiono budynek obecnego Domu Ludowego.